Жывыя кросны Падляшша: як у Беластоку вяртаюць да жыцця забыты лён

Уладзімір РАМАНОВІЧ

У Беластоку 6-7 чэрвеня адбыўся VII Фестываль «Падляшскія праплёты» (Podlaskie Sploty), які сёлета быў цалкам прысвечаны адраджэнню традыцыйнага ільнянога ткацтва. Наш карэспандэнт наведаў унікальную выставу старадаўніх палотнаў, пагутарыў з вядомай майстрыхай Уршуляй Лянгевіч пра таямніцы экалагічнага бялення расой і даведаўся, чаму пасля вайны лён амаль знік з падляшскіх палёў.

Як даўней апрацоўвалі ільняное палатно, чаму яно амаль знікла з сучаснага вясковага ландшафту і чым здзіўлялі майстры шматлікіх гасцей?

Сонца, раса і час: таямніцы ільнянога палатна

Фестывальная праграма адкрылася камернай, але надзвычай багатай выставай традыцыйных ільняных тканін у галерэі Падляшскага інстытута культуры. Унікальныя экспанаты, беражліва сабраныя з фондаў Падляшскага музея народнай культуры і Сакольскага асяродка культуры, адлюстроўваюць цэлую эпоху народнага быту.

На выставе нам удалося пагутарыць з Уршуляй Лянгевіч — не проста каардынатаркай фэсту, але і таленавітай падляшскай майстрыхай, якая прысвяціла жыццё адраджэнню аўтэнтычнага ткацтва і заснавала ўласную рамесную майстэрню. Мы распыталі яе пра таямніцы прадстаўленай экспазіцыі.

Уладзімір Рамановіч: — Спадарыня Уршуля, на выставе вочы разбягаюцца ад розных тэхнік і форм. У які менавіта перыяд ствараліся гэтыя рэчы і якая іх галоўная ідэя?

Уршуля Лянгевіч: — (...)