Цымбалы

Міраслаў ГРЫКА

Чутка нагадвае гук удару па цымбалах. І цымбаліст таксама... цымбаліст, калі ён бяздумна грае тое, што яму хтосьці нагудзеў з нязручнай нотай. Такога чалавека звычайна называюць карысным ідыётам. Божа! Ратуй нас ад ідыётаў. Ленін, хітры, як ліс, вырошчваў такіх людзей дзясяткамі. Сталін задаволіўся ідэалагізаванай варыяцыяй — жорсткімі апаратчыкамі. Называйце іх як хочаце, але яны абодва гралі адну і тую ж мелодыю. Як сёння Пуцін ці Лукашэнка. Сітуацыя іншая, калі наняты цымбаліст бярэ ў рукі цымбалы і за невялікую плату паўтарае фальшывую фразу, падсунутую яму ў вуха «сяброўскім суседам». Такіх людзей было «шмат», ёсць і дагэтуль, і, верагодна, будуць да канца часоў — адкрытыя і тайныя ўнутраныя ворагі ўласнай краіны. Я класіфікую іх як псіхапатаў, або, магчыма, сацыяпатаў. Яны не здольныя зразумець свае ўласныя недахопы. Так, можна не любіць палякаў як палякаў, за іх дробную сварлівасць і эгаістычную вузкасць. Тут я адкрываю дужкі, дзе кожны можа размясціць свае ўласныя скаргі...). Я не сумняваюся, што яны будуць апраўданымі і крыўднымі. Але ці накіравана гэта на ўсіх палякаў? Скардзіцца на іх як нацыю бессэнсоўна. Аднак для многіх гэта справядліва. Аднак гэта не мае нічога агульнага з апаганьваннем уласнага гнязда. Нават буслы гэтага не робяць — тыя вечныя эмігранты і самаабвешчаныя касмапаліты, якія робяць сваё гняздо проста родным прытулкам, а не радзімай, сімвалізаванай міфамі ці забаронамі. Тым не менш, яны (...)